Gün gelecek dünya diye bir yer vardı diyeceğiz.

Hiçliğin içine düştüğümüzde, elimizde sadece soluk bir resim olacak içinde çocuklar olacak havuzun içerisinde.

Bakacağız o resme dünyayı hatırlamak istercesine! Ama yok o dünya, yok o yaşam…

Belkide bedenimiz bile yok!! Ellerimiz yok o resmi tutan…

Beyin yarattı belkide onca yalanı bize.

Hep kandırdı bizi, hep yanlış şeyleri gösterdi yanlış zevkler tattırdı.

Hiç olmayan acıları tattık belkide.

Ruhumuz bir hapishanede hapsolmuş, Düşüncelerimiz bile bizim değil bence!….